| Afbeelding/foto |
 |
|
16-10-2010 - Koud kinddier
Koud kinddier
Ik weet niet precies in welke emotie ik zit. Woede, machteloosheid, onredelijkheid, zelfmedelijden en/of het gevoel bedrogen te zijn. In het begin waren er geen tekenen van een op handen zijnde kloof. Verliefd en wat veranderingen die wat praktisch ongemak gaven. Bijvoorbeeld de snelheid waarmee we besloten te gaan samenwonen en wat exen die netjes gedumpt moesten worden. Financiën die op alle fronten begonnen te schudden maar dat zou wel goed komen.
Iedereen was op de hoogte van het gedrag van mijn man zijn ex. Het zal de aanleiding zijn geweest van het gedrag van zijn twee zoons. Het leven en zij (niet hun echte moeder) had de twee jongens onrecht aangedaan. De wereld was slecht. Ik niet specifiek in het bijzonder, al kan ik er het allerminst tegen om als vuil behandeld te worden. In no time is er een situatie ontstaan waar talloze hulpverleners en bezorgde leerkrachten van school zich op stuk bijten. Hoe zullen ze het probleem noemen? De jongens lijken ogenschijnlijk emotioneel beschadigd. Het kan ook ingebeeld zijn en wel het meest door mij , maar de jongens zelf geven geen blijk van emotie. Mij lijkt het dat wanneer er weinig empathie in iemand zit, deze zijn probleem zelf ook het allerminst ervaart. De omgeving moet naar hun maatstaven ingericht en gemanipuleerd worden. Wanneer dat niet werkt doen ze de kragen van hun jassen omhoog en doen alsof de omgeving er niet is. De (p)hulpverlening interpreteert dit "als het zich niet veilig voelen in de omgeving". "Het er niet mogen zijn" Jongens, zet iedereen maar aan het werk.
Er zijn letterlijk en figuurlijk wat gaten gevallen waarvan er één met stopverf gevuld is en waarvan anderen een gapend gat zijn gebleven. De jongens zelf hebben overigens nergens last van. Als ik de hoofddeksels van hun hoofden zou schroeven verwacht ik iets van emotionele verwaarlozing, gekwetstheid, opgekropte woede, of minstens iets in die trant te vinden. Als ik naar binnen piek, zie ik dure merkschoenen, een hele tijd niks, en dan geld en een over the top slachtoffer complex. Mijn vermoeden is dat het hen ontbreekt aan empathisch vermogen ofwel gewetensvorming. De jankende behoefte aan erkenning, de beste willen zijn en de duurste spullen willen hebben zonder er moeite voor te willen doen. Ze verdienen het gewoon. In de schemer zie ik een paar jakhalzen die de omgeving op het verkeerde been zetten. Een spoor van ravage achterlatend hebben zij niks gedaan.
Wanneer ik aan het joggen ben, gaan mijn gedachten, na drie jaar geprojecteerde schuld en boete, doelloos emoties afwegen. Ik kom er niet uit. Een fantasie dringt zich aan me op. Ik rijt jongetje open waarvan ik een kloppend hart in mijn hand houd. Deze klopt nog maar is koud. Een koud kinddier.
Gepost door: Raven op 16-10-2010 om 21:19
|
|
09-10-2010 - Geen dichtregels
Gek personage
Geen persoon ben ik de ervaring zelf
Herinneringen van emoties beelden rood
personages die ik in ervaring beleef
terugblikkend zijn de personages dood
De verhouding en symbiose
eenwording en ronddraaiend gek wiel
bedrog en doorgaans doelloos
herinneringen een verscheurend kinderziel
Gepost door: Raven op 09-10-2010 om 23:12
|
|
|